Glaucoom is een ernstige aandoening en is een proces dat meestal veroorzaakt wordt door een verhoogde oogdruk waarbij de oogzenuw wordt aangetast.Een verhoogde oogdruk ontstaat meestal wanneer de afvoerkanalen te nauw worden, zodat de productie en de afvoer van het oogvocht niet meer in evenwicht zijn. Men spreekt van verhoogde oogdruk vanaf 21 mmHg (de normale druk schommelt tussen 12 en 20 mm Hg). Toch is in 5-10% van de gevallen ook glaucoomschade mogelijk onder de 21 mmHg (zg. "lagedrukglaucoom"). Anderzijds veroorzaken drukken boven de 21 mm Hg niet noodzakelijk glaucoomschade ("oculair hypertensie"). Naast oogdruk kunnen ook vasculaire factoren een rol spelen.

Deze aantasting van de oogzenuw en het verlies van zenuwvezels veroorzaken een geleidelijke inkrimping van het gezichtsveld en in een verdere stadium een visusdaling. Uiteindelijk kan de aandoening evolueren naar blindheid. De eerste symptomen zijn vrij vaag en de patiënt ervaart pas in een te laat stadium zijn visuslast. Vandaar dat boven de leeftijd van 40 jaar een regelmatig nazicht wordt aangeraden bij de oogarts (zeker om de 2 jaar) voor een meting van de oogdruk. Zo kan tijdig een eventuele behandeling worden ingesteld.
Glaucoom komt voor bij 2% van de bevolking boven 40 jaar. Vanaf 70 jaar loopt de incidentie op tot 5%, vanaf 80 jaar tot 10%.Glaucoom komt in bepaalde families meer voor dan in andere. Andere risicofactoren zijn bijziendheid, diabetes, arteriële hyper- of hypotensie, migraine of algemene vaatziekten.

Glaucoom komt in bepaalde families meer voor dan in andere. Andere risicofactoren zijn bijziendheid, diabetes, arteriële hyper- of hypotensie, migraine of algemene vaatziekten.
Alhoewel glaucoom een vrij ernstige aandoening is, kan ze perfect worden behandeld.

De behandeling ervan is erop gericht het verloop van de ziekte te stoppen. Ontstane schade is immers niet meer te herstellen. Dit toont nogmaals het enorme belang aan van een vroegtijdige opsporing.
Meestal verloopt deze behandeling met oogdruppels. Deze druppels worden een- of tweemaal daags ingedruppeld in het oog, volgens instructie van de oogarts.
In sommige gevallen is een laserbehandeling noodzakelijk (argonlaser) die meestal gebeurt in 2 sessies aan elk oog.
De ernstigere gevallen, die onbehandelbaar blijken met oogdruppels of met laser, moeten geopereerd worden. Deze operatie bestaat erin een nieuw afvoerkanaaltje te maken, zodat de afvloei van oogvocht gemakkelijker kan verlopen. De ingreep gebeurt ambulant en onder lokale verdoving.